บ้านสไตล์ยุค 1980
ที่ชนะการประมูลมาในราคาสูงมาก เป็นบ้าน 2 ชั้นอยู่ใน เจ้าของบ้านเป็นผู้ชายที่เป็นนักเวทย์แห่งกาลเวลา
เขาคือ Darnle Kimble นั้นเอง
ตัวเขาเองแบกเด็กคนหนึ่งอายุ 16 ปีเป็นนักเวทย์มืออาชีพ สภาพร่างกายหมดแรงแผลเต็มตัว
เด็กคนนั้นคือคีฟอนต์นั้นเอง
“ถึงบ้านที่น่าอยู่แล้ว” คิมเบลกล่าว เขาทำการหมุนนาฬิกาทราย 45
องศาทวนเข็มนาฬิกา 1 ครั้ง หมุนกลับมา 90 องศา 1 ครั้ง แล้วหมุนกลับมาที่เดิม 1
ครั้ง
แกร๊ก~ เอียด~ เสียงประตูเปิดขึ้นเอง
“อ้า~ บ้านรักของเรา.....
ดูท่าทางเหมือนพ่อซะจริง ๆ เลยทั้งร่างกายและนิสัยพอกันแต่พ่อมันหล่อกว่านี่ว่า!?
”
คิมเบลบ่นพึมพำขณะเดินมาถึงชั้น 2 หน้าห้องนอน
“ทาร์มเมอร์คิมบาเรีย” คิมเบลใส่รหัสหน้าห้อง
แกร๊ก~ เสียงเปิดประตูดังขึ้น
“โห~ นี่เหรอห้อง ทำไมมันรกอย่างนี้ฟ่ะ” คิมเบลบ่นอย่างแรง “ไม่เคยจะเก็บกวาดห้องให้เรียบร้อยเลยน้องฉัน” เขาเดินไปที่นอนขนาด 5 คูณ 7
ฟุตวางตัวคีฟอนต์ให้นอนอย่างสบาย ๆ
กริ้ง~ กริ้ง~ โทรศัพท์ในกระเป๋าคิมเบลดังขึ้น
Princess
ปริ้นเซส
เบอร์โทรศัพท์ขึ้นคำว่า “ปริ้นเซส” นั้นคงไม่มีใครอื่นนัก
เขาบันทึกไว้ชื่อนี้ 2 เบอร์ เบอร์หนึ่งเป็นเบอร์แฟนเขา
อีกเบอร์หนึ่งเป็นเบอร์กิ๊กเขา
“สวัสดีครับ คิมเบลพูดครับ” เขาพูดอย่างอ่อนโยน
“สวัสดีค่า ที่รักสบายดีไหมค่ะ” เสียงผู้หญิงพูดอย่างนุ่มนวล
“อ่าคุณอยู่ไหนละ” คิมเบลถามด้วยเสียงไม่มั่นใจ
“ฉันอยู่กรุงเทพไง
จะเอาอะไรเป็นของฝากไหมละค่ะ”
เธอถามคิมเบลด้วยเสียงร่าเริง
“อ๋องั้นฝากซื้อสาว เอ้ย เครื่องดื่มของชาวไทยมาให้หน่อยนะ” เขาตอบกลับอย่างโล่งอก
“ค่า~ แล้วเรื่องพ่อหนูคีฟอนต์ละ” เธอถามด้วยเสียงหนักแน่น
“เจอแล้วอยู่ที่บ้านฉัน นอนหมดสติอยู่เลย” เขาตอบแล้วไปหาเครื่องมือวัดไข้
“ค่า~ ดูแลเขาดี ๆ
นะค่ะคุณฟอร์ดเขาเชื่อใจคุณนะค่ะแล้วจะเอาไงกับข่าวของเขาละ” เธอถาม
“อืม....เดี๋ยวจะลองถามคนในพรรคกันก่อนแล้วก็ถามจากคีฟอนต์ด้วย
ฉันกลัวว่าเขาจะทำใจไม่ได้น่ะสิ”
เขากล่าวด้วยเสียงที่ไม่มั่นใจ
“เชื่อใจได้ค่ะ
คนอย่างคีฟอนต์เองเขาคงทำใจได้ละค่ะ” เธอกล่าวอย่างนุ่มนวล
“ครับงั้นแค่นี้ก่อนนะ รักนะจูบ ๆ” เขากล่าวอย่างร่าเริง
“ค่า~ จูบ ๆ” เธอกล่าวแล้ววางสายไป
“ฮู้ว~ ใจหายอย่างแรง อืม....คีฟอนต์เองก็น่าจะมี..”
คิมเบลเองถึงกับตะลึงที่ว่ามีใบอยู่ใบหนึ่งเขียนว่า
“คีฟอนต์ลูกรัก
ลูกตกอยู่ในอันตราย อย่าตามหาพ่อเลย พ่อจะจัดการกับพรรค L.W.D.
เองไม่ต้องห่วงถ้าเกิดพ่อไม่กลับบ้านภายในเดือนธันวาคมนี้
ขอให้ลูกรีบหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ไม่งั้นลูกอาจตายนะ
ฟอร์ด คีรีน่า”
“ไม่น่าเชื่อ.....เพื่อนฉันจะเขียนจดหมาย
ทั้ง ๆ ที่มันเขียนไม่เป็น”
คิมเบลอ่านก็ตะลึงกับจดหมาดนี้
“อันตราย........L.W.D. งั้นเหรอ”
เขาสงสัยแล้วเอามือที่หยิบเครื่องมือวัดไข้ใส่ไว้ที่ปากคีฟอนต์
“ทามเมอร์เซ็งเกร่า” มือของคิมเบลแตะที่หน้าผากของคีฟอนต์
เขาโดนดึงไปในกาลเวลาของคีฟอนต์ที่ต่อสู้เมื่อ 10 นาทีที่แล้ว “พ่อหนูคนนี้เก่งเหมือนพ่ออย่างไม่มีที่ติเลย
สมกับตำแหน่งคิดส์ วิซาร์ดออฟเซ็นจูรี (Kid Wizard of Century) จริง ๆ” เขายืนหน้าร้าน Le select
“ดูท่าทางสกิลแต่ละสกิลนี้ โหดร้ายจังเลยนา~” คิมเบลบ่นเล็กน้อย “เหวอ~” เขาร้องขึ้นมาเพราะถูกดึงกลับจากกาลเวลา
เข้ามาสู่กาลเวลาปัจจุบัน
“ฟลอเรนท์!!!” คีฟอนต์ตื่นด้วยความตกใจอย่างแรง “อุ๊ก...” เขายังรู้สึกเจ็บแผลที่เต็มอยู่
“ฟื้นแล้วเหรอ....คีฟอนต์” คิมเบลกล่าวอย่างสุภาพ
“คุณ...คือ..” คีฟอนต์ถามชายผู้หนึ่ง
“ผมชื่อดาร์เนล
คิมเบลเป็นเพื่อนของท่านฟอร์ด คีรีน่า” คิมเบลกล่าว
“คุณนั้นเองสินะครับ” คีฟอนต์กล่าวอย่างโล่งอก
“ข่าวของเธอนี่ดังมากเลยนะ ทั้งทางโทรทัศน์
วิทยุ อินเตอร์เน็ตและไม่พ้นหนังสือพิมพ์ ฉันถามจริง ๆ นะคีฟอนต์” เขาหยุดไปครู่เพื่อทำแผลให้คีฟอนต์ “เธอมีอะไรไปเกี่ยวข้องกับ L.W.D. หรือเปล่าขอให้ตอบด้วยความจริง”
คีฟอนต์เองก็ไม่เคยจะเกี่ยวกับพรรค L.W.D.อยู่แล้วเพราะว่าเขาขึ้นตรงกับกระทรวงเวทย์มนต์แห่งชาติ
“ไม่ครับ” เขาตอบอย่างมั่นใจ
“งั้นเหรอ...นับว่าดีแล้วละ” คิมเบลกล่าว “เอาเป็นว่าตอนนี้เธออยู่ในอันตรายอย่างแรงมาก
ส่วนเรื่องของเพื่อนเธอ ไม่ต้องกลัวหรอกนะ เพราะเธอจะไม่โดนเป็นหางเล่ห์แน่นอน”
“แล้วฟลอเรนท์ละครับ เธอสบายดีหรือเปล่า” คีฟอนต์ถามขณะใส่เสื้อตัวโปรดของเขา
“ปลอดภัยครับ
เพราะเพื่อนเธอนั้นละที่ขอร้องให้มาช่วยเธอ แถมพ่อเธอก็วานให้ผมมาดูแลด้วย
ทางพรรคของผมรู้ข่าวเกี่ยวกับคุณอย่างนี้ หัวหน้าของพรรคเราก็ไม่พอใจอยู่เหมือนกันเลยให้ความช่วยเหลือเป็นอย่างมาก” คิมเบลตอบ
20.30 นาฬิกา
FOR _ _ _ _
_y _ _ _ _ _ _
คีฟอนต์มองไปที่นาฬิกาที่แขวนไว้ตัวอยู่บริเวณหน้าต่าง
เขียนไว้ว่า “FOR _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _”
“คุณคิมเบลครับ” คีฟอนต์เอ่ยถามขึ้น
“ครับ?” คืมเบลตอบกลับ ขณะที่เตรียมเครื่องดื่ม
“นาฬิกานี้มันคืออะไรเหรอครับ” คีฟอนต์ถาม
“อ่อ....ทาง L.W. เขาทำมาให้ผมน่ะ
เพราะว่าเป็นนาฬิกาอันนี้เป็นตัวเชื่อมโยงระหว่างพรรค L.W. กับตระกูลของเธอไงละคีฟอนต์ เอาเครื่องดื่มอะไรหน่อยไหม” คิมเบลตอบ
“ขอเป็นแค่น้ำเปล่าก็พอครับ” คีฟอนต์บอก
‘ตัวเชื่อมโยงเหรอ....ท่านพ่อ......L.W.’
คีฟอนต์นอนนึก
“เอาละเครื่องดื่มพร้อมอาหารว่างมาละ
หวังว่าอาหารคงจะถูกปากเธอนะ ไม่มากก็น้อยเพราะอาหารว่างนี้พ่อเธอก็กินอยู่บ่อย ๆ” คิมเบลบอก
“อ่า......ขนมจีบซาลาเปากับครัวซองงั้นเหรอครับ” คีฟอนต์ถามด้วยความงงกับอาหาร
“ใช่ครับ พ่อเธอบอกว่าอาหารแบบนี้ละที่เราเหล่านักเวทย์ทำขึ้นด้วยความลำบาก” คิมเบลกล่าว
‘เนี่ยนะ พ่อเรานี่ก็โอเวอร์ซะจริง ๆ
เลยให้ตายสิ’
คีฟอนต์นึกด้วยความสนุก
ง่ำ ~ ง่ำ~ คีฟอนต์กินอย่างเอร็ดอร่อยเลยทีเดียว ‘ดูท่าคืนนี้จะสนุกมากเลย ท่านพ่อครับ’
คีฟอนต์นั่งกินแล้วนึกถึงพ่อตอนที่เขากินขนมจีบครั้งแรก ที่เขากินไปตอนนั้นเขากินแบบไม่เคี้ยวเลย
กลืนทั้งชิ้น มันก็ติดคอพ่อของคีฟอนต์ต้องมานั่งลูบหลังให้ขนมจีบหลุดจากคอ
“!!!”
คิมเบลมองไปที่ข้างนอก
พบว่ามีชายที่ใส่ผ้าคลุมอยู่ 25 ตนมายืนอยู่หน้าบ้าน
“มีอะไรเหรอครับ” คีฟอนต์ถามขณะหยิบครัวซองมากิน
“คีฟอนต์ตอนนี้เธอไม่ปลอดภัยแล้ว
เธอถูกตามล่าจากพรรค L.W.D. มันส่งมัจจุราชมาแล้ว
คิดว่ามันต้องเอาตัวเธอไปแน่นอน”
คิมเบลกล่าวขณะที่คีฟอนต์รีบเก็บสัมภาระของตัวเองอย่างเร่งรีบแล้วไปห้องนั่งเล่น
“แล้วจะทำไงละครับ” คีฟอนต์ถาม
“ฉันจะส่งเธอไปยังห้วงเวลาในปีค.ศ. 1998
รู้สึกว่าช่วงเวลานั้นจะดีที่สุดแล้ว” คิมเบลกล่าวขณะหยิบไม้เท้าเวทย์ประจำตัว
“ของสัมภาระเธอเอามาครบไหม” คิมเบลถาม
“ครบครับ” คีฟอนต์ตอบ
“ทามเมอร์เซ็งเกร่า!! 1998 แอคเสท...เทพเจ้าแห่งกาลเวลาข้าขอให้คีฟอนต์
คีรีน่าถูกส่งไปยังห้วงเวลาคริสต์ศักราช 1998” คิมเบลร่ายเวทย์ส่งตัวคีฟอนต์
แกร๊ก~ ก๊อก~ ก๊อก~ เสียงการเคาะประตูจากหน้าบ้านคิมเบลดังขึ้นอย่างเร็วและแรงมาก
วิ้ง~ แว้บ~ แสงที่อยู่รอบตัวคีฟอนต์เข้ามาหาตัวแล้วส่งตัวคีฟอนต์ไปอย่างรวดเร็ว
“ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีด้วยเถอะนะ” คิมเบลกล่าวแล้วรีบวิ่งไปเปิดประตูบ้าน
